ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΔΕ ΛΑΡΙΣΑΣ – ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΣΕ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ "20 χρόνια σχολεία ενηλίκων στις φυλακές: Από τη θεωρία στην πράξη"

Το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας, το πρώτο σχολείο που λειτούργησε σε φυλακή ενηλίκων στην Ελλάδα, γιόρτασε τα 20 χρόνια λειτουργίας με μια ξεχωριστή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου στις 19:30 στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Λάρισας.

Από το 2005 μέχρι σήμερα, το 2ο ΣΔΕ Λάρισας έχει προσφέρει σε εκατοντάδες κρατούμενους τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, να αποκτήσουν νέες γνώσεις και δεξιότητες, και να ξαναβρούν την αυτοπεποίθησή τους μέσα από τη μάθηση.

Η επετειακή εκδήλωση δεν ήταν μια απλή αναδρομή. Ήταν μια ευκαιρία για συζήτηση του πώς η εκπαίδευση στις φυλακές λειτουργεί πραγματικά, ποιες είναι οι προκλήσεις της, και πώς μπορεί να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματική.

Η βραδιά ξεκίνησε με τους σωφρονιστικούς αναστοχασμούς του Γιάννη Πανούση, ομότιμου Καθηγητή Εγκληματολογίας και πρώην Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Φυλακή και κοινωνική  επανένταξη, Επανένταξη  και εκπαίδευση, Εκπαίδευση και επανένταξη - Φαύλος  κύκλος;».

Στη συνέχεια, ο Ευτύχης Φυτράκης, ποινικολόγος και πρώην Γενικός Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: «Ποια είναι η θέση της εκπαίδευσης σε ένα τιμωρητικό σωφρονιστικό σύστημα;» - μια συζήτηση που άγγιξε το θεμελιώδες ζήτημα του ρόλου της φυλακής στη σύγχρονη κοινωνία.

Η Αντιγόνη Ευστρατόγλου, εκπαιδευτικός με μακρόχρονη εμπειρία στην εκπαίδευση ενηλίκων, μίλησε για την εμπειρία του «Περνώντας την πόρτα που οδηγεί στο σχολείο» - τι σημαίνει πραγματικά να διδάσκεις και να μαθαίνεις μέσα σε μια φυλακή.

Το πιο σημαντικό μέρος της βραδιάς ήταν η συζήτηση με τρεις πρώην μαθητές σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας φυλακής, που μοιράστηκαν τις δικές τους ιστορίες. Πώς βίωσαν την εκπαίδευση μέσα στη φυλακή, τι τους έδωσε και πως τους βοήθησε μετά την αποφυλάκιση. Δεν ήταν θεωρητικές απαντήσεις, αλλά ζωντανές μαρτυρίες για το πώς η εκπαίδευση μετατρέπεται από δικαίωμα σε πράξη, και από πράξη σε αλλαγή ζωής.

Η εκδήλωση, που συντονίστηκε από τον δημοσιογράφο Γιάννη Γιαννακόπουλο, έκλεισε με το τραγούδι "Είκοσι χρόνια φως", που αποδόθηκε από τις εκπαιδευτικούς του σχολείου Αντιγόνη Ευστρατόγλου, Βασιλική Παπανικολάου και Αναστασία Λάτσου με την υποστήριξη των μουσικών Έφης Φαρμάκη (πιάνο) και  Σάντρα Αποστολοπούλου (φλάουτο)- ένα συμβολικό φινάλε για μια βραδιά αφιερωμένη στο φως της γνώσης που φτάνει παντού, ακόμα και πίσω από τοίχους.

Η εκδήλωση αυτή ήταν μια ευκαιρία για να τιμηθούν:

Οι εκατοντάδες μαθητές που πίστεψαν ότι μπορούν

Οι εκπαιδευτικοί που δίδαξαν με πάθος σε έναν δύσκολο χώρο

Οι πολιτικές που στήριξαν την εκπαίδευση στις φυλακές

Οι αποφοίτοι/ες που βγήκαν με περισσότερα εφόδια

και ως υπενθύμιση ότι η εκπαίδευση δεν είναι προνόμιο - είναι δικαίωμα. Για όλους. Χωρίς εξαιρέσεις. Χωρίς τοίχους.